معرفی ارتودنسی ثابت و متحرک دندانپزشکی سیب پاکدشت

معرفی ارتودنسی ثابت و متحرک دندانپزشکی سیب پاکدشت

انواع دستگاه های ارتودنسی

به طور کلی دستگاه های ارتودنسی به 2 دسته بزرگ 1- دستگاه های ارتودنسی متحرک و 2- دستگاه های ارتودنسی ثابت تقسیم می شوند.

دستگاه های ارتودنسی ثابت

دستگاههای ارتودنسی ثابت رایج عموماً نشئت گرفته از دستگاه Edgewise می باشند اجزاء اصلی دستگاه ارتودنسی ثابت شامل بند (Band) وبراکت (Bracket) واجزاء فرعی تر شامل تیوبهای هدگیر، باکال تیوب، قلابهای کمکی با کال، Lingual Bottom و اتچمنتهای کمکی دیگرمی باشد.

بند ها سمان می شوند ولی براکت و سایر اجزاء فرعی باند می شوند یا ممکن است بر روی بند ها لحیم گردند.

بند Band بر روی دندانهای مولر اول دایم و در بعضی موارد بر روی دندانهای مولر دوم دائم به منظور افزایش انکوریج قرار می گیرد همچنین بند را می توان برای دندان های قدامی، کانین، پره مولر اول و دوم نیز به کار برد ولی آنچه به طور روتین در ارتودنسی ثابت انجام می شود این است که بند بر روی مولر اول دائم قرار داده می شود.

بند با سیمان زینگ فسفات یا پلی کربوکسیلات یا گلاس اینومر بر روی دندانها قرار داده می شود سایر اتچمنتها یا مستقیماً توسط کامپوزیت بر روی دندان قرار داده می شوند یا اینکه این اتچمنتها به بند متصل می گردند و بند بر روی دندان سیمان می شوند.

ارتودنسی پاکدشت

وقتی که استیل جای طلا را در ارتودنسی گرفت بند های ارتودنسی ار بند متریال استیل به دور دندان فرم داده شدند.

اولین بند هایی که از جنس استیل به صورت پیش ساخته به بازار آمد، آنهایی بودند که برای پرکردن آناتومیک تاج دندان در کارهای ترمیمی فرم داده شده بودند,که برای ارتودنسی نیز به کار گرفته شدند.

درطی سالهای 1960 بندهای پیش ساخته به فراوانی وارد بازار شدند و در حال حاضر با شکل صحیح آناتومیک برای تمامی دندانها در بازار وجود دارد.

دستگاه های ارتودنسی متحرک

منظور از ارتودنسی با دستگاه متحرک این است که بیمار می تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج کند.

ارتودنسی متحرک شامل دو دسته کلی می شود یک گروه عبارتند از پلاک های متحرک ساده برای حرکات جزئی دندانی و گروه دیگر شامل پلاک متحرکی که برای رفع ناهنجاریهای فکی مانند عقب بودن فک پایین یا بالا به کار می رود.

از دستگاههای متحرک برای مرتب کردن دندانها در شرایطی استفاده می شود که یا بی نظمی دندانها کم است و در ضمن سن بیمار برای انجام درمان ارتودنسی ثابت کم می باشد.

به عبارت دیگر دندانهای شیری با دندانهای دائمی جایگزین نشده اند .

بعضی از پلاک های متحرک دارای پیچ می باشد.

با هر بار باز کردن پیچ تنها 25/0 میلیمتر پلاک باز می شود که باعث افزایش عرضی فک می شود.

در اثر باز کردن پیچ ممکن است فاصله ای بین دندانها (به خصوص دندانهای جلو) ایجاد شود که نگران کننده نیست و نشانه پاسخ به درمان است.

با باز کردن پیچ ممکن است مقداری درد احساس شود که برای کاهش درد بیمار می تواند از یک مسکن مانند استامینوفن استفاده نماید.

در صورتی که پلاک پیچ داشته باشد، ممکن است در مورد روند سفت کردن پیچ دستگاه و زمان استفاده از آن براساس پیشرفت درمان ، تغییراتی داده شود که متخصص ارتودنسی این موارد را به بیمار در حین ویزیتهای درمانی گوشزد می نماید.

اگر بیمار چند روز از پلاک استفاده نکند ممکن است پلاک در دهان جای نگیرد که به علت عدم تطابق پلاک با دهان است.

این امر به خصوص در پلاک های پیچ دار مشاهده می شود.

در هنگامی که بیمار چند روز از پلاک پیچ دار استفاده نمی کند ، به دلیل برگشت نتایج درمانی پلاک در دهان نخواهد نشست و نیاز است که دوباره قالب گیری شود و به بیمار پلاک دیگری داده شود.

در پلاک های پیچ دار باید طبق دستور داده شده در زمان مشخص با آچار داده شده ، پیچ آن را سفت کرد.

بدین صورت که آچار را در سوراخی که در راستای انتهایی پیکان نمایش داده شده قرار داده و به سمت نوک پیکان تا انتها یک دور پیچانده شود.