بررسی تکنیک هال (HALL) تحت عنوان یک شیوه جایگزین و اثربخش در دندانپزشکی کودکان
نسبتاً نیمی از بزرگسالان بریتانیایی و بیشتراز یکپنجم بزرگسالان استرالیایی از دندانپزشک میترسند. پژوهش ها نشان میدهند داشتن تجربه بد در دندانپزشکی در بازه کودکی، اساسیترین دلیل واهمه از دندانپزشکی در بزرگسالی میباشد. در صورتی که این نکته را در نظر بگیریم که تجربه سخت خردسال ها از دندانپزشکی بیش تر از همه به تزریق بیحسی و کار با مته دندانپزشکی گره خورده است ، چنین ترسی دیگر تعجبآور نخواهد بود.
طی سالهای اخیر دندانپزشکان با بهرهگیری از پیشرفتهای علمی و تکنیکی، درمانهای جدیدی را نظارت و پباده سازی کردهاند که نیازی به تزریق یا این که تراش دندان ندارند. یکیاز این درمانهای جدید، تکنیک «هال» (Hall) نام دارد. دراین روش، نوعی روکش کوچک و پیشساخته از فولاد ضدزنگ روی دندان آسیبدیده کودک گذاشته میشود تا پوسیدگی را مهروموم یا درزگیری نماید.
اینراه مهروموم یا این که درزگیری، با قرنطینه کردن باکتریهای مولد پوسیدگی، مانع رسیدن اکسیژن و مواد قندی به آن ها میگردد؛ یعنی به عبارتی ترکیباتی که برای ادامه حیات باکتریها ضروری میباشند. بعداز جای گذاری این روکش تازه، باکتریها دیگر نمیتوانند با تولید اسید موجب تخریب مینای دندان و شکلگیری حفره در دندانها شوند و درنتیجه بیماری متوقف می گردد.
مطالعات پژوهشگران با هدف مقایسه اثربخشی روکشهای فلزی جدید در مقایسه با مواد ترمیمی مرسوم دندان نشان میدهد که تکنیک «هال» دارای نرخ موفقیت بالاتری میباشد، تا حدی که ۹۳ تا ۹۸ درصد از کودکان را برای بازه زمانی ۲ تا ۵ سال از دنداندرد یا این که عفونت دندانها دور نگه می دارد. براساس یافتههای این تحقیق، کودکان هم این شیوه جدید را ترجیح میدهند یا آن را از طریق مرسوم پُر کردن دندان آسانتر می دانند، صرفنظر از اینکه روش «هال» در یک کلینیک دندانپزشکی یا کلاس درس انجام شده باشد، و صرفنظر از اینکهاین روش بوسیله یک دندانپزشک متخصص یا این که دندانپزشک عمومی یا این که دانشجوی دندانپزشکی انجام یافته باشد.
مطالعه دانشمندان آمریکایی نشاندهنده آن میباشد که تکنیک «هال» به اندازه به کارگیری از روکشهای مخصوص رایج (که مشمول تزریق بیحسی، کار با مته دندانپزشکی و جداسازی پوسیدی می گردد) اثربخشی دارد. ضمن اینکه مطالعات پژوهشگران آلمانی و انگلیسی هم نشان میدهد که تکنیک «هال» از روشهای رایج و گذشته ارزانتر میباشد.
بیشتر بخوانید : دندانپزشکی کودکان
بررسی مقایسهای میزان اثربخشی تکنیک هال
درمان کردن یک دندان صرف با تکنیک «هال» بسیار بهتر میباشد، ولی پژوهشگران می خواهند بدانند که در حالتی که معالجه چند دندان در درازمدت ضروری باشد، چه اتفاقی میفتد. آنها برای آنالیز این مورد، سه شیوه کنترل و مدیریت پوسیدگی دندان را در دندانهای شیری ۱۰۵۸ کودک ۳ تا ۷ سال که پیش از این به پوسیدگی دندان دچار بودند، بررسی کردند و به دنبال شرایط این کودک ها را به مدت ۳ سال مورد پیگیری قرار دادند.
این مطالعه در سه گروه انجام شد: در دسته اول رویه مرسوم مورد استفاده قرار گرفت: بیحس کردن دندان با تزریق، برداشت پوسیدگی و قرار دادن ماده ترمیمی در حفره. معالجه این گروه با اقدامات پیشگیرانه در زمینه فراگیری مسواک زدن درست دندانها، توصیههای تغذیهای و به کار گیری از دهنشویه فلورایددار همراه بود. در تیم دوم، تکنیک «هال» یا این که معالجه بدون تزریق و برداشت پوسیدگی همراه اقدامات پیشگیرانه ارایه شد. البته کودکان مجموعه سوم فقط درمانهای پیشگیرانه را دریافت کردند.
بعد از ۳ سال، هیچ مدرکی بر اساس تفاوت بین مجموعهها از نظر درد، عفونت، کیفیت زندگی یا این که اضطراب دندانپزشکی یافت نشد. کلیه روشها برای کودکان، والدین و متخصصان دندانپزشکی قابل قبول بودند. با اینحال، هنگامی که پژوهشگران دورههای نسبتا بیشتر درد دندان و عفونت را در دسته سوم (تنها پیشگیری) در نظر گرفتند و به هزینه کلی معالجه متعاقب آن توجه کردند، به کار گیری از تکنیک «هال» در کنار درمان پیشگیرانه بهعنوان مقرون به صرفه ترین معالجه شناخته شد.
یک استدلال بسیار اساسی در قابل قبول بودن هر سه نوع معالجه، اعتماد کودکان و والدین به دندانپزشک شان بود. داشتن یک دندانپزشک ثابت در پروسه گوناگون نیز اهمیت زیادی داشت.
هنگامی که دندانپزشک به حرف کودکان و والدین گوش میکرد، فرایند درمانی را بهآرامی توضیح میداد و مهربان و دلسوزانه و صبورانه رفتار میکرد، تجربه کودکان و پدر و مادر ها هم از دندانپزشکی مثبت بود و اضطراب دندانپزشکی آنها هم کاهش مییافت.
پوسیدگی دندان بیماری شایع در کودکان و بزرگسالان
در سال ۲۰۱۵، پوسیدگی معالجهنشده دندان در کودکان بهعنوان دهمین بیماری شایع در دنیا شناخته شد که حدود ۹ درصد (۵۷۳ میلیون نفر) از همگی کودکان دنیا را آزار میداد. میان بزرگسالان هم پوسیدگی دندان بهعنوان شایعترین بیماری در جهان مطرح بود و ۳۵ درصد از مردم دنیا (یعنی نسبتاً ۲.۴ میلیارد نفر) را درگیر کرده بود.
در کنار اینها، پوسیدگی دندان بار مالی قابل توجهی برای سازمانهای خدمات بهداشتی و درمانی دارد. اگرچه بهدست آوردن هزینه دقیق و مشخص برای معالجه پوسیدگی دندان در سراسر جهان مشقت بار است ، ولی از کل هزینه ۷.۷ تریلیون دلاری بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۵، حدودا ۵ درصد آن (یعنی ۳۵۷ میلیون دلار) به بیماریهای دهان و دندان (برای مثال بیماریهای لثه و دیگر بیماریهای دهانی) تخصیص داشت.
پژوهشگران دریافتهاند که ۴۰ درصد از کودک ها دچار به پوسیدگی دندان، حتی اگر توسط دندانپزشکان معاینه و معالجه شوند، درد یا این که عفونت یا هر دو را تجربه مینمایند. آنها همینطور می دانند که کودکانی که پیش از رسیدن به سن مدرسه در گیر پوسیدگی دندان میگردند، نسبت به همسالان خودشان بیشتر با احتمال ابتلا به پوسیدگی دندان و مواجهه با پیامدهای آن در دورههای بعدی زندگیشان روبهرو میباشند.
جلوگیری از پوسیدگی دندان در خردسالان و پیامدهای آن (دندان درد و آبسه)، اثرات مخرب و منفی این بیماری را بر سلامت و تندرستی کودکان کاهش می دهد. بنابراین بسیار حیاتی و اساسی میباشد که بعد از نمایان شدن اولین دندان در دهن طفل، پدر و مادر او را بهطور منظم برای معاینه نزد دندانپزشک ببرند و عادت به مسواک زدن و داشتن الگوهای تغذیهای سالم را در وی تقویت نمایند.